Artikel 8 EVRM (Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens): Een ieder heeft het recht op respect voor zijn privéleven, zijn familie- en gezinsleven, zijn woning en zijn correspondentie. 

 

37 minderjarige en jonge vluchtelingen staan weer op straat

1 oktober 2019

Stichting Artikel 8 EVRM beëindigt de opvang en begeleiding van 37 jonge vluchtelingen van overwegend Eritrese afkomst. Daardoor staat de groep aanstaande donderdag op straat. De vluchtelingen stonden eerder al op straat en woonden tijdelijk in kerken, een loods, een woongroep en een nachtclub voor ze in het kantoorpand terecht kwamen. Deze keer is er geen particuliere noodopvang voorhanden.

 

 lees het volledige persbericht

Dublin Brothers
Aanleiding voor de oprichting van onze stichting is een groep jongeren. Ons eerste noodopvang project is in Amsterdam Oost, in de ‘Muys’, een social economy hub aan de Joan Muyskenweg.  Hier vangen we 50 jonge ongedocumenteerde jongeren op die sinds sluiting winteropvang op 1 april 2019 op straat staan. In de Gemeentelijke opvang is nog geen plaats voor ze, ze staan op de wachtlijst. Deze jongens – een aantal van hen is minderjarig –  noemen zichzelf de Dublin Brothers.

Het zijn jongeren die specifieke opvang en begeleiding nodig hebben.  Zo is een aantal van hen via Italië Europa ingekomen, daar geregistreerd en zouden deze jongens  daarom in Italië asiel moeten aanvragen en niet in Nederland gehoord worden.

Maar deze jongeren willen niet terug naar Italië omdat daar volgens hun zeggen geen toegang was tot basale mensenrechten (onderdak, juridische ondersteuning, medische voorzieningen). De jongeren zijn doorgetrokken in Europa op zoek naar veiligheid en zijn nu in Amsterdam – en in andere grote steden in de meer Noordelijk gelegen Europese landen (o.a. Parijs). 

De registratie van een vluchteling gaat gaat via het Eudac systeem – d.m.v. vingerafdrukken  -.  deze persoonlijk data wordt na 18 maanden uit het systeem verwijderd.  Daarom vervalt de Dublinclaim na 18 maanden.

De jongeren verkiezen de straten van Nederland boven die van Italië en overleven hier deze 18 maanden in de meest precaire situaties. Om deze ‘brothers’ veiligheid te bieden, tot rust te laten komen, met hen mee te denken en de situatie op individueel niveau te analyseren ontwikkelen we – naast een veilige opvang in de ‘Muys’ – een expertise centrum rondom deze groep jongeren die – zo blijkt uit gesprekken die met hen gevoerd zijn met psychologen – al jaren op de vlucht zijn; al op minderjarige leeftijd noodgedwongen het land van herkomst moesten verlaten; in Libische detentiekampen gezeten hebben; zelf slachtoffer geworden zijn van geweld en uitbuiting; dan wel getuige zijn geweest van geweld- en uitbuitingssituaties.

Wij vragen aandacht voor deze situatie en bieden noodopvang aan om verder onderzoek rondom deze specifieke groep te faciliteren en expertise op te bouwen.
Om zo deze jongeren zo goed mogelijk te assisteren.